امام شناسی

بسم الله الرحمن الرحیم

از بزرگترین، خطرناکترین و شکننده ترین انحرافاتی که در جامعه اسلامی رخ داد، انحراف از مسیر امامت بود . اگر جامعه بعد از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله جایگاه امامت را شناخته بودند، امامت و خلافت را در حد نمایندگی قبیله ای و قومی و حداکثر رهبری سیاسی، تنزل نمی دادند و اجازه نمی دادند که کسانی بر آن جایگاه تکیه بزنند که هیچ گونه شایستگی و لیاقت در وجود آنها نبود .

قرآن کریم امامت را بالاتر از نبوت می داند; و چنین بیان می کند که ابراهیم علیه السلام بعد از نبوت و خلت (خلیل اللهی) به مقام امامت ترفیع درجه یافته است . «انی جاعلک للناس اماما» (بقره/۱۲۴) «من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم .» و امامت و معرفی امام را باعث کمال دین و تمام کننده نعمت دانسته و بعد از آنکه پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله علی علیه السلام را به خلافت و امامت منصوب می کند می فرماید: «الیوم اکملت لکم دینکم »(مائده/۵) «امروز دینتان را برایتان کامل کردم .» و اعلام می کند که عدم معرفی امام و امامت به منزله عدم انجام رسالت ۲۳ ساله است . (مائده/۶۷)

با توجه به اینکه گروه منجی دوازدهم با موضوع مهدویت در فضای مجازی فعالیت دارد، آگاهی بخشی در خصوص شناخت امام از نگاه اسلام  را از وظایف اصلی خود دانسته ودر این راستا یکصد متن کوتاه به همراه عکس نوشته مرتبط تولید و انتشار نموده است که در این صفحه به نمایش درآمده است.


مباحث مقدماتی امامت


امامت در قرآن


ضرورت وجود امام


علم امام


ولایت تکوینی امام


شفاعت، توسل و زیارت، نتایج ولایت تکوینی امام