سر درس مهدویت ۲۱ (مهدی موعود علیه السلام در ادیان دیگر ۱)

 IMG_20160426_224609

  1. تمام ادیان آسمانی به پیروان خود عصر درخشان و سعادت عمومی و صلح جهانی و دوران پر خیر و برکتی را نوید داده‏اند که در آن نگرانیها و دلهره‏ها و هراسها مرتفع شود، و به یمن ظهور شخصی بزرگ و مردی خدائی که به تاییدات الهی موید است در روی زمین منطقه‏ای باقی نماند مگر آنکه در آن بانک دلنواز توحید بلند شود و روشنائی یکتاپرستی تاریکی شرک را زایل سازد، و علم و عدل و راستی و امانت چهره جهان آرای خود را بنمایانند، و همه جا را منور سازند.
  2. این موعود عزیز که بر حسب استوارترین و صحیحترین مصادر اسلامی همان مهدی موعود علیه السلام است در زبانهای دیگر به «گرزاسیه» و «وشینو» و «ارتور» و «مهمید» و «سوشیانس» و نامها و القاب دیگر خوانده شده است (صاحب کتاب نجم الثاقب ۱۸۲ لقب برای آن حضرت ذکر می کند که بسیاری از آنها القاب سایر ادیان به غیر از اسلام به ایشان است)
  3. در صحف ابراهیم (علیه السلام)، در زبور، در تورات، در انجیل، در زمزم زرتشت، در هزار نامه هندیان، در کتاب برزین آذر فارسیان، در کتاب شاکمونی، در کتاب پاتیکل و سایر کتاب های آسمانی ببعض صفات و علائمی که در احادیث اسلامی برای این ظهور و صاحب آن، حضرت مهدی حجه بن الحسن العسکری علیه‏السلام بیان شده اشاره یا تصریح شده است. (مرحوم علامه عسکری در کتاب امام مهدی در آیینه ادیان نام ۳۰ کتاب آسمانی را که در آنها از مهدی موعود علیه السلام با القاب مختلف یاد شده است ذکر می نماید)
  4. هر چند آیات متعدد قرآن کریم و روایات متواتر اسلامی و میراث ذی قیمت احادیث شیعی و به دنبال این موارد اتفاق نظر اندیشمندان اسلامی بر «اصل مهدویت» ما را از بررسی دیدگاه سایر ادیان در این خصوص بی نیاز می نماید اما با این همه برای تاکید بر ضرورت این مساله و ابطال بیشتر اتهامی که بر شیعه وارد می آورند – مبنی بر اینکه شیعه دلیلی بر وجود آن حضرت ندارد! – در درس های آینده به محتوای برخی از این بشارتها که در متون مقدس سایر ادیان ذکر شده است اشاره خواهیم نمود.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *