۶. مدعیان مهدویت امیرالمومنین علیه السلام ۱

۲

به صورت کلی مدعیان دروغین به دو دسته قابل تقسیم هستند:

دسته اول، افرادی هستند که این مقام را برای شخص خودشان ادعا نموده اند؛

دسته دوم، افرادی هستند که چنین مقاماتی را برای افرادی دیگر ادعا کرده اند؛ افرادی که ای بسا از صالحان روزگار و حتی از امامان معصوم بوده اند اما در عین حال ادعای «مهدی موعود» بودن نداشته اند.

در مباحث پیش رو تلاش می شود تا با حفظ ترتیب تاریخی با هر دو دسته از این مدعیان آشنا شویم.

نخستین گروه «فرقه سبائیه» است؛ پیدایش این فرقه، بعد از شهادت امیر المومنین علیه السلام در سال ۴۰ه.ق می باشد. مهمترین اعتقادات آنها عبارت است از:

  1. معتقد به غیبت امیرالمومنین علیه السلام و بازگشت او شدند و شهادت او را نیز انکار می نمایند. (ر.ک: تاریخ شیعه و فرقه های اسلام، ص ۱۲۷)
  2. آنها می پنداشتند که امیرالمومنین علیه السلام تا آخرالزمان باقی است و روزی خروج خواهد کرد و زمین را از عدل پر خواهد کرد؛ چنان که از ظلم پر شده است. بنابراین این جماعت هرگز معتقد به امامت امامان دوازده گانه نیستند. (الغیبه، شیخ طوسی، ص ۱۹۷)
  3. ایشان نسبت به امیر المومنین علیه السلام غلو کردند و گمان کردند او نبی است و حتی گمان کردند او خداست. (المهدیه فی الاسلام، ص ۹۴)

این فرقه منتسب به شخصی به نام «عبد الله بن سبا» است که در بخش بعد از او سخن خواهیم گفت.

پوستر با کیفیت بالاتر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *