۳۶. ادعای محمود تارابی

مدعیان دروغین مهدویت

زمینه ظهور این مهدی دروغین حضور مغولان و بیداد آنان از یک طرف و جهل و بی فرهنگی مردم از سوی دیگر بود. محمود تارابی (مهدی دروغین)در سال ۶۳۶ خروج نمود و مدعی بود جنیان و پریان با او سخن می گویند و از غیب به او خبر می رسانند. بسیاری از عوام الناس فریب ظاهر سازی و شعبده بازی او را خوردند و به او پیوستند. در نهایت از مردم دعوت عمومی به مقابله و جنگ با مغولان نمود و توانست پیروزی های نسبی نیز به دست آورد اما در نهایت مغولان از هر طرف به وی هجوم آوردند و او و معتقدان به او را – که سلاحی به همراه نداشتند و شاید این هم از دعاوی ایشان بود که سلاحی به آنان کارگر نیست – نابود نمودند. (ر.ک: تاریخ جهانگشای جوینی، ج ۱، ص ۸۶-۸۹)
در برخی منابع نیز از او با نام «دارابی» یاد شده است که در سال ۶۳۷ در بخارا سر به شورش برداشت. همچنین او را یک عجمی متصوف دانسته اند که با انواع شعبده آشنا بود و خویش را ملقب به مهدی نموده بود. وی مدعی بود که قادر بر نابودی مغولان است و بدون سلاح و تنها با قدرت الهی می تواند آنان را از بین ببرد. شمار زیادی به او پیوستند و وی با سپاهی که داشت بر حاکم بخارا شورید و او و سپاهیانش را از میان برداشت. خبر به «جرماغون مغول» رسید و سپاه او با سپاه هزار نفری «ابوالکرم» مواجه شد. تارابی یا دارابی گفته بود کسی سلاح در بر نگیرد لذا در این نبرد تنها اندکی از آنان نجات یافته و بقیه به چنگال مرگ فرورفتند. گفته شده است که شمار آنها شصت هزار تن بوده است. (ر.ک: الحوادث الجامعه، ص ۱۰۸ و ۱۰۹)

پوستر با کیفیت بالاتر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *